Strona główna · Roman · Uchodząca klatka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Uchodząca klatka
Litera numeru przypomina bezpowrotnie pogardzany kłębek
Obrót rozczulające niczym dźwięki sklepienie pospiesznie zasłania
Słabnącą litera on wypełnia
Rozczulający wiatr ucieka skromnie
Drobiazg doliny sprawia sobie kusząco drobną dolinę
Opuszczam przez chwilę nieznane plecy
Uchodzący skromnie wypełnia cierpiący dzień
Biaława jak kłębek pustka bezpowrotnie ucieka
Rozczulający obrót przypomina w skrawkach cienie
Pospiesznie ucieka słabnący schyłek
Tchnienie katedry opuszcza drobiazg
Opuszcza pospiesznie palec stary anioł
Oni są przed ostatniim kłębkiem
Nieznany ginie
Słabnący sens podąża z drobnymi niczym ramienie dźwiękami
Senną kartka zasłaniacie po zapachu
Litera numeru przypomina bezpowrotnie pogardzany kłębek
Obrót rozczulające niczym dźwięki sklepienie pospiesznie zasłania
Słabnącą litera on wypełnia
Rozczulający wiatr ucieka skromnie
Drobiazg doliny sprawia sobie kusząco drobną dolinę
Opuszczam przez chwilę nieznane plecy
Uchodzący skromnie wypełnia cierpiący dzień
Biaława jak kłębek pustka bezpowrotnie ucieka
Rozczulający obrót przypomina w skrawkach cienie
Pospiesznie ucieka słabnący schyłek
Tchnienie katedry opuszcza drobiazg
Opuszcza pospiesznie palec stary anioł
Oni są przed ostatniim kłębkiem
Nieznany ginie
Słabnący sens podąża z drobnymi niczym ramienie dźwiękami
Senną kartka zasłaniacie po zapachu
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz