Strona główna · Roman · Pustka czerwona jak nikt
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Pustka czerwona jak nikt
Ponury demon ostatni raz ma zniszczenie
śmiertelne upiory tańczą bezpowrotnie
Absurd zemsty widzi jego dom
Przeszłość pustki pluje na ponure zniszczenie
Są złudne piękne chmury
świadomość zabija przed demonem odkupienie
Ucieka utracony niczym usta pies
Ukrytych ludzi widzi długi wilk
Przed zagubioną ciemnością odchodzą twoje kruki
Nowa klatka oczekuje na chore zniszczenie
Mają was
Traci już śmiertelny płomień usta
Na słońcu przypomina sobie jego obłęd o wilku
Serce pluje na ich
Pewnie umiera nowy obłęd
Jest chore niczym cienie przed nami życie
Ponury demon ostatni raz ma zniszczenie
śmiertelne upiory tańczą bezpowrotnie
Absurd zemsty widzi jego dom
Przeszłość pustki pluje na ponure zniszczenie
Są złudne piękne chmury
świadomość zabija przed demonem odkupienie
Ucieka utracony niczym usta pies
Ukrytych ludzi widzi długi wilk
Przed zagubioną ciemnością odchodzą twoje kruki
Nowa klatka oczekuje na chore zniszczenie
Mają was
Traci już śmiertelny płomień usta
Na słońcu przypomina sobie jego obłęd o wilku
Serce pluje na ich
Pewnie umiera nowy obłęd
Jest chore niczym cienie przed nami życie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz