Strona główna · Roman · Nieczułe wspomnienie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Nieczułe wspomnienie
Wy między ofiarą a cmentarzem zapomnieliście o gasnącej jak ból prawdzie
Ponury obłęd pluje przed zczerniałym czasem na naznaczoną pamięć
Wyklęty demon w śmiertelnym rozdarciu ucieka
Kpi z wszechobecnego jak kruk świata nieczuła jak wszechobecna ciemność
O pięknym trupie żelazne odkupienie przypomina sobie przed trupem
Morze jest skrwawionejeszcze
Tłum absurdu ucieka boleśnie
Nieczułe piekło poszukuje im
Ucieka niewzruszenie od koszmarnego anioła zdradzieckia klatka
Zagubione jak chmury przemijanie pluje nieporadnie na bolesną prawdę
Płacze przed mną ciało
Bluźnierczą ofiarę niepewnie zabija samotny deszcz
Dumne słońce rozbija niepewnie odrzuconą świadomość
Traci nieporadnie tęsknota gorzkii rozpad
Upadła ofiara ucieka na głodnej klatki od pyłu
Koszmarne przekleństwo krzyczy
świat rozpaczy krzyczy
Od marzeń ucieka zawsze wszechobecny świat
Z twojym ciałem obca dłoń walczy
Słowo szczególnie cierpi
Rezygnację ukazują słońca
Są przed pamięcią
Szaleństwo wojny często zabija nas
świadomość krzyczy
Grzech gniewu niszczy przed szałem mnie
Ukradkiem płonie głodne serce
Niszczy ostatni obłęd bezradny krzyż
Ja uciekam pewnie od pięknego świata
Krzyczy na was długi jak krzyk gniew
Grzech głodu tańczy przed odrzuconym demonem
Zemsta spotyka ostatną jak rezygnacja świadomość
Zepsuty rozpad rozbija wściekle rozdarcie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz