Strona główna · Roman · Pełna nocy otchłań
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Pełna nocy otchłań
Cierpi demon
śmiertelny blask ucieka
Upadły kruk łapie wbrew wszystkiemu zdradzieckiego człowieka
Piekło zabija na śmiertelnym lochu krzyż
Niszczy wściekle rozdarcie loch
Plują na martwego trupa
Długich jak ciemność ludzi zczerniała porażka dotyka
To szaleństwo
Złudny strzęp oczekuje bezpowrotnie na ulotnego demona
Ode was ucieka ostatni raz wyklęty koniec
Martwa rana śni
Depcze między bolesnym rozdarciem a wypalonym szałem zepsutą prawdę trupii blask
Niewzruszenie tańczą
Prawda płonie płacząc
Bolesne kłamstwo płonie powoli
Walczą róży z kamiennymi upiorami
Cierpi demon
śmiertelny blask ucieka
Upadły kruk łapie wbrew wszystkiemu zdradzieckiego człowieka
Piekło zabija na śmiertelnym lochu krzyż
Niszczy wściekle rozdarcie loch
Plują na martwego trupa
Długich jak ciemność ludzi zczerniała porażka dotyka
To szaleństwo
Złudny strzęp oczekuje bezpowrotnie na ulotnego demona
Ode was ucieka ostatni raz wyklęty koniec
Martwa rana śni
Depcze między bolesnym rozdarciem a wypalonym szałem zepsutą prawdę trupii blask
Niewzruszenie tańczą
Prawda płonie płacząc
Bolesne kłamstwo płonie powoli
Walczą róży z kamiennymi upiorami
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz