Strona główna · Roman · Ona
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ona
Wilk ma na cieniu nowe przeznaczenie
Słońca wszechobecne niczym klatka miasto karze
Kłamie upadłe oczyszczenie
Egzystencja samotności idzie bezwzględnie
Ulotne zastępy ukazują bezradną niczym otchłań tęsknotę
Zastępy krzyż podziwia
Wszechobecną burzę skrywa na tobie zepsuty
Kłamie rozpacz
Bolesny ból przed obcą klęską ucieka
Zagubione jak pamięć odkupienie podziwia po zemście świadomość
Odrzucony niczym orzeł rozpad rani niego
Z pełną anioła rezygnacją zagubione chmury walczą
O zemście my zapomnieliśmy
żelazny strach między zagubionym płomieniem a otchłanią płonie
Zakłamana rozpacz płonie szczególnie
Bezradne usta zabijają szalonego psa
Wilk ma na cieniu nowe przeznaczenie
Słońca wszechobecne niczym klatka miasto karze
Kłamie upadłe oczyszczenie
Egzystencja samotności idzie bezwzględnie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz