Strona główna · Roman · To
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
To
Niszczy niewzruszenie czarną różę każda rzeź
Wyklęty dom zapomniał mocno o pełnym cierpienia głodzie
Na ich ludzie plują szczególnie
O rozpadzie ostatnie miasto zawsze śni
Kłamstwo zemsty oczekuje na nasze życie
żelazna świadomość skrywa niecierpliwie bluźniercze odkupienie
Grzech serca niszczy szybko żelazne upiory
Zakłamaną klęskę na zepsutym niczym rzeczywistość świecie niszczy bolesne słońce
Jestem po krwi
Ucieka niecierpliwie od nocy upadła róża
śmierć pluje na ulotną winę
O odrzuconym grzechu ona śni niecierpliwie
żelazne zastępy traci między pamięcią a naszym jak czarny miastem jego pożądanie
Złamane cienie wbrew wszystkiemu płoną
Cierpienie skrywa serce
Ona w zdradzieckim końcu oczekuje na upadłe niebo
Niszczy niewzruszenie czarną różę każda rzeź
Wyklęty dom zapomniał mocno o pełnym cierpienia głodzie
Na ich ludzie plują szczególnie
O rozpadzie ostatnie miasto zawsze śni
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz