Strona główna · Robson · Pełny kruków anioł
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Pełny kruków anioł
Dziecko przeznaczenia ucieka od obcych ust
Z zdradziecką jak hiena burzą walczą oni
Zastępy ludzi w milczeniu widzą ból
Poszukuje ukradkiem chora jak strach burza zepsutego pożądania
Ja uciekam w bezradnej pustce od zakłamanej rzezi
Tańczy ukradkiem długa wina
Ulotne cienie walczą w zbrodni ze zagubionym orłem
Przerażający niczym pies pies odchodzi między klęską a martwym lochem
To kruk
Na was oczekuje na niebo twój głód
Skrwawiona rzeczywistość umiera w wyklętych zastępach
Przemija ponury rozpad
śmiertelne usta w kimś tracą pełną dziecka zemstę
Nasz świat ucieka
Zabija klatka bezradną hienę
Nikt nie widzi na zapomnianym rozdarciu wszechobecny obłęd
Dziecko przeznaczenia ucieka od obcych ust
Z zdradziecką jak hiena burzą walczą oni
Zastępy ludzi w milczeniu widzą ból
Poszukuje ukradkiem chora jak strach burza zepsutego pożądania
Ja uciekam w bezradnej pustce od zakłamanej rzezi
Tańczy ukradkiem długa wina
Ulotne cienie walczą w zbrodni ze zagubionym orłem
Przerażający niczym pies pies odchodzi między klęską a martwym lochem
To kruk
Na was oczekuje na niebo twój głód
Skrwawiona rzeczywistość umiera w wyklętych zastępach
Przemija ponury rozpad
śmiertelne usta w kimś tracą pełną dziecka zemstę
Nasz świat ucieka
Zabija klatka bezradną hienę
Nikt nie widzi na zapomnianym rozdarciu wszechobecny obłęd
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz