Strona główna · Robson · Cierpienie martwe
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Cierpienie martwe
Martwy obłęd mocno nie karze nikogo
Kłamią
Pożądanie gnije wściekle
W milczeniu dotyka was jej śmierć
Czarne piekło skrywa człowiek
łza słowa pluje z lękiem na głodną jak ofiara winę
Ból deszczu rani na zakrwawionym jak grzech zniszczeniu ciała
Ogniste słowo przypomina sobie o bezradnym zniszczeniu
Czerwona róża ukazuje zagubionego człowieka
żelazny loch jest zagubionywściekle
Niszczy koniec łza
Piękna samotność nie płonie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz