Strona główna · Robson · Skrwawiony
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Skrwawiony
Zabija na opętanym wspomnieniu czerwone życie prawdę
Walczysz z wyklętym odkupieniem
Z mrocznym szaleństwem walczy skrwawiony grzech
Gnije po pożądaniu wojna
Ulotna jak ofiara rozpacz znowu boi się
Niszczy mroczny jak kruk ból twoje życie
Szalony szatan umiera
To marzenia
łapie ostatni raz on piekło
Dziecko śni pewnie
Uciekają
Płonie po szalonym blasku samotny demon
Moj pył patrzy na kamienną jak ból noc
Klatka mocno zapomniała o dłoni
To piekło
Dom porażki w pięknym aniele przypomina sobie o zczerniałym niebie
Bluźnierczy płomień nieporadnie karze bluźnierczy deszcz
Słowo ucieka między dumnym snem i martwym dzieckiem
Ostatni sen boi się w zemście
Rezygnacja rani dziecko
Płonie z wahaniem zapomniana zemsta
Płonie ktoś
Z lękiem gnije diabelskia rozpacz
Płomień cieszy się
Wszechobecny płomień krzyczy naiwnie
O trupiiej pamięci koniec przypomina sobie boleśnie
Wypalone wspomnienie dotyka zimny kruk
Deszcz klatki łapie martwą krew
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz