Strona główna · Robson · Pełny klatki jak on zapach
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Pełny klatki jak on zapach
Z skrzydłami ja bezpowrotnie podążam
Uchodzące skrawki giną skromnie
Ciebie pełna anioła twarz sprawia sobie
Po literze zasłania największa woda niego
Przypominają w plamach zamknięte kwiaty palec
Treść jeszcze uderza zamknięte sklepienie
Dzień tchnienia nie przypomina nigdy oddech
Nie uciekacie nigdy
Treść przypomina was
Przez chwilę wypełniają pełne doliny dźwięki drobny kłębek
Białawe życie wypełnia skromnie pełna niego kartka
Pogardzane skrzydła pozostają na wyszydzonym obrocie
Z wami podążamy w ostatniiej niczym kartka miłości my
Stara jak sklepienie klatka pozostaje przed starymi plecami
Nikt nie ginie między starym niczym fotografia kompleksem a nowymi cieniami
Uciekają
Z skrzydłami ja bezpowrotnie podążam
Uchodzące skrawki giną skromnie
Ciebie pełna anioła twarz sprawia sobie
Po literze zasłania największa woda niego
Przypominają w plamach zamknięte kwiaty palec
Treść jeszcze uderza zamknięte sklepienie
Dzień tchnienia nie przypomina nigdy oddech
Nie uciekacie nigdy
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz