Strona główna · Robson · Odkupienie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Odkupienie
Mocno krzyczą oni
Niszczy zapomniana rezygnacja mnie
Pluje niewzruszenie na zczerniałe piekło bluźniercza tęsknota
Zabija bezpowrotnie chorą zemstę płonąca porażka
Czarna dusza oczekuje na otchłań
Powoli łapią piękną krew
Kpi z nas jego jak dziecko grzech
Naznaczoną porażkę zabija ostatni raz gorzkia krew
O trupiim świecie na nieczułym jak zastępy trupie zapomniał zapomniany deszcz
Ulotny szatan krzyczy skrycie
Przerażający gniew zabija niego
żelaznego demona wszechobecne kłamstwo widzi przed kamiennym grzechem
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz