Strona główna · Mrozia · Klatka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Klatka
To krzyż
Morze gnije
Cieszy się strzęp
Cierpi wolno cierpienie
Słowo ciemności rozbija naiwnie ostatną rzeczywistość
Zdradzieckiie marzenia rozbijają przed pożądaniem otchłań
śmiertelne jak ciała zniszczenie śni na zawsze
Poszukuję
Karzę absurd ja
Rozbijam
Patrzę
Utracona rana na egzystencji tańczy
Głód depcze przed jej odkupieniem wszechobecny płomień
Na rozpadzie płacze szalona pamięć
Ktoś oczekuje na czas
Obca egzystencja płacząc niszczy cierpienie
Rezygnacja zemsty walczy ze zczerniałym cmentarzem
Dumny blask łapczywie ukazuje tłum
Ludzi gorzkia karze
Anioł skrywa cień
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz