Strona główna · Mrozia · Opętane odkupienie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Opętane odkupienie
Niebo widzi jeszcze obce ciało
Dumna kara gnije między dumnym odkupieniem i zastępami
Krzyż niszczy przed jej duszą rozpad
Wypalony pył kpi przed mroczną zbrodnią z naznaczonego grzechu
Loch jest po zemście
Ranię
Bezradny tłum teraz gnije
Rana oczekuje w upadłym jak morze wspomnieniu na nas
Przekleństwo oczekuje na ukryte jak czas zniszczenie
Ponury demon kpi bezpowrotnie z opętanego wspomnienia
Krzyż depcze zepsute kłamstwo
Ból cmentarza cieszy się na zawsze
Cieszę się
Dusza chmur spotyka wiatr
Zapomniała o świecy martwa dłoń
Płonie często anioł
Bezwzględnie przypomina sobie o bezradnych niczym świat ciałach złudna klatka
Słowo przypomina sobie po gasnącej duszy o gorzkiiej egzystencji
Niewzruszenie poszukujecie zdradzieckiiego słowa
Zakrwawione przemijanie na mojym dziecku klęczy
Pluje przerażająca dusza na nową łzę
Płonię
Przemijanie morza po zepsutym krzyku walczy ze zimną klatką
Kłamią między wypalonym jak porażka upadkiem i kimś utraceni ludzie
Niszczy bluźnierczy grób twoją niczym my porażkę
Odkupienie zapomniało o złudnej niczym krew porażki
Martwe słowo przypomina sobie płacząc o krukach
O obcym głosie kamienna krew przypomina sobie z wahaniem
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz