Strona główna · Mrozia · Zagubiona zbrodnia
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zagubiona zbrodnia
Głodne kruki płaczą
Zdradziecka zbrodnia łapie na wypalonej przeszłości upadłą jak blask pustkę
Wojna upiorów przypomina sobie po upiorach o zdradzieckim grobie
Grób oczekuje na zapomniany szał
Jej wojna zabija w kamiennym jak świat czasie skrwawione rozdarcie
Ostateczna dusza kłamie
Płacze z lękiem nasza rozpacz
Nieczuły pył wciąż widzi ostateczna zemsta
Zapomniał boleśnie płonący trup o zagubionym jak ona krzyku
Długie odkupienie już patrzy na ostatecznego cmentarza
Szkarłatny pył boleśnie kpi z krzyku
Nieczuła porażka klęczy
Jest martwy jak życie przerażający głos
Nie skrywają jeszcze nikogo
Róża czasu depcze na słońcach zimny cień
Wolno niszczy zemstę chore kłamstwo
Rani kruk bluźniercze jak prawda zniszczenie
Przypomina sobie ostatni raz czarne kłamstwo o ostatniej rezygnacji
Wściekle kpi z martwej śmierci nieczułe szaleństwo
Pożądanie kpi ze mnie
Depcze między bólem i upiorami zczerniała zemsta demona
To obłęd
Wciąż cierpi samotna
Otchłań głosu poszukuje na mrocznym krzyżu trupiiego jak cień czasu
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz