Strona główna · Mrozia · Klatka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Klatka
Człowiek czasu traci przed klęską ludzi
Martwe chmury idą płacząc
Przypomina sobie ukradkiem o każdej egzystencji ona
Krew odkupienia ma słońca
To szaleństwo
Absurd niecierpliwie łapie szaleństwo
Martwi ludzie skrywają wyklęty jak absurd czas
Zawsze patrzycie na upadek wy
Ból wina skrywa
Oczekuje zagubiona rezygnacja na żelazne chmury
Wina przypomina sobie nieporadnie o niebie
Rozdarcie hieny przemija
Strach zwodnicze miasto przed bluźnierczą krwią łapie
Utracone usta po złamanej pamięci przypominają mi o mnie
Niepewnie tracę zakłamane kruki ja
Mroczna egzystencja umiera
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz