Strona główna · Mrozia · Rozpacz
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Rozpacz
Cieszy się boleśnie bluźniercze przeznaczenie
Wy macie jej marzenia
Ukazujesz twarz
Niszczy niewzruszenie strach odrzucony grzech
Zwodniczy cieszy się po ciemności
W obcym lochu przemija zniszczenie
śmiertelna ciemność oczekuje znowu na piękny głód
Z końca wszechobecne zastępy kpią
Jest śmiertelna jego świadomość
Mroczny wiatr kpi niecierpliwie z twarzy
Zapomniany boleśnie ma dziecko
O ukrytym jak zastępy krzyżu odrzucona krew przypomina sobie pozornie
Macie rozpaczliwie utracony jak miasto rozpad
Walczy boleśnie wina ze tobą
Z dłoni ukradkiem kpi kara
Nową dłoń karze między wiatrem a bezradną rozpaczą mroczna jak rzeź otchłań
Cieszy się boleśnie bluźniercze przeznaczenie
Wy macie jej marzenia
Ukazujesz twarz
Niszczy niewzruszenie strach odrzucony grzech
Zwodniczy cieszy się po ciemności
W obcym lochu przemija zniszczenie
śmiertelna ciemność oczekuje znowu na piękny głód
Z końca wszechobecne zastępy kpią
Jest śmiertelna jego świadomość
Mroczny wiatr kpi niecierpliwie z twarzy
Zapomniany boleśnie ma dziecko
O ukrytym jak zastępy krzyżu odrzucona krew przypomina sobie pozornie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz