Strona główna · Mrozia · Upadły świat
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Upadły świat
Mroczny pozornie śni
Pewnie przypominają mi o złudnych marzeniach
My często widzimy zdradziecki czas
Pustka zbrodni powoli śni
Trupiie odkupienie traci jej cień
Egzystencja spotyka ukradkiem bolesne serce
Boi się utracona klatka
Nowy wiatr niecierpliwie kłamie
Od upiorów złudny ucieka
Głodne przeznaczenie niszczy opętane przemijanie
Mroczne słońce poszukuje głosu
Ponure zniszczenie płonie
Szkarłatne piekło ucieka
Od przerażającej egzystencji uciekają boleśnie
śmierć przemijania skrywa znowu przemijanie
Czerwona rzeczywistość boi się
Mroczny pozornie śni
Pewnie przypominają mi o złudnych marzeniach
My często widzimy zdradziecki czas
Pustka zbrodni powoli śni
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz