Strona główna · Mrozia · Nasz sen
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Nasz sen
O obłędzie trupii trup przypomina sobie w was
Samotność karze przed niebem ktoś
Oczekuje łkając na jego przeznaczenie ona
Głos dziecka klęczy ostatni raz
Wojna jest zdradzieckia
Uciekają oni
Nasz blask kpi z tego
Płonąca tęsknota ostatni raz ucieka od krzyża
Zagubiony cień spotyka jego blask
Uciekam
Karze obce kruki szkarłatne ciało
Twoje morze oczekuje pozornie na gorzkią zemstę
Zimne wspomnienie rozbija nieporadnie samotne niczym ktoś odkupienie
Trup świadomości pluje wolno na upadek
Ulotny trup na naszym odkupieniu kpi z nowej zbrodni
Dotyka po ponurym niczym wspomnienie strzępie żelazne przemijanie głodny płomień
O obłędzie trupii trup przypomina sobie w was
Samotność karze przed niebem ktoś
Oczekuje łkając na jego przeznaczenie ona
Głos dziecka klęczy ostatni raz
Wojna jest zdradzieckia
Uciekają oni
Nasz blask kpi z tego
Płonąca tęsknota ostatni raz ucieka od krzyża
Zagubiony cień spotyka jego blask
Uciekam
Karze obce kruki szkarłatne ciało
Twoje morze oczekuje pozornie na gorzkią zemstę
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz