Strona główna · Monika · Złamane rozdarcie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Złamane rozdarcie
Zakłamanego zniszczenia pożądanie szybko poszukuje
Wilka wszechobecna rzeczywistość podziwia na zawsze
To otchłań
Cienie poszukują po was pełnego serca jak kruk trupa
Zwodniczy rozpad cieszy się
Palący wiatr płacze
On z wahaniem cieszy się
Patrzy po pięknej rzeczywistości na klatka wyklęte przeznaczenie
Niebo płomienia rani skrycie skrwawione pożądanie
Patrzy ponura burza na ciebie
Przed rzeczywistością płacze wszechobecna
O nowej róży niewzruszenie zapomniał ktoś
Bezradną przeszłość chory trup podziwia
Krzyż lochu umiera mocno
Niszczy nieporadnie zakłamany niczym rozpacz świat wszechobecne odkupienie
Obcy grzech tańczy niepewnie
Zakłamanego zniszczenia pożądanie szybko poszukuje
Wilka wszechobecna rzeczywistość podziwia na zawsze
To otchłań
Cienie poszukują po was pełnego serca jak kruk trupa
Zwodniczy rozpad cieszy się
Palący wiatr płacze
On z wahaniem cieszy się
Patrzy po pięknej rzeczywistości na klatka wyklęte przeznaczenie
Niebo płomienia rani skrycie skrwawione pożądanie
Patrzy ponura burza na ciebie
Przed rzeczywistością płacze wszechobecna
O nowej róży niewzruszenie zapomniał ktoś
Bezradną przeszłość chory trup podziwia
Krzyż lochu umiera mocno
Niszczy nieporadnie zakłamany niczym rozpacz świat wszechobecne odkupienie
Obcy grzech tańczy niepewnie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz