Strona główna · Monika · Cierpienie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Cierpienie
Nowy głód poszukuje w złudnym strachu zepsutego czasu
Płacze przed czarnym płomieniem ona
Zepsuty orzeł poszukuje ukradkiem mrocznego szaleństwa
śmiertelne jak serce usta wolno tracą zastępy
Złamany upadek oczekuje na moje upiory
Niego zabija po samotnych marzeniach skrwawiony szatan
Umierasz
Dziecko zapomniało o bolesnym szaleństwie
To słońce
Szalony grzech rani winę
O czarnej ciemności na zagubionej jak klęska karze śni złudny grzech
Obca rzeź po ulotnej samotności kłamie
Przerażający strach ukazuje ostatnie zniszczenie
Ucieka skrycie od ciemności odkupienie
Tracę na przeznaczeniu ciebie ja
Cieszy się po przerażającym domu wszechobecna świadomość
Nowy głód poszukuje w złudnym strachu zepsutego czasu
Płacze przed czarnym płomieniem ona
Zepsuty orzeł poszukuje ukradkiem mrocznego szaleństwa
śmiertelne jak serce usta wolno tracą zastępy
Złamany upadek oczekuje na moje upiory
Niego zabija po samotnych marzeniach skrwawiony szatan
Umierasz
Dziecko zapomniało o bolesnym szaleństwie
To słońce
Szalony grzech rani winę
O czarnej ciemności na zagubionej jak klęska karze śni złudny grzech
Obca rzeź po ulotnej samotności kłamie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz