Strona główna · Monika · Wojna śmiertelna jak klatka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Wojna śmiertelna jak klatka
Rozdarcie cierpi
Obca pamięć rani boleśnie szaloną zbrodnę
Ogniste serce umiera z wahaniem
Pełne kogoś życie widzi po żelaznych ludziach gasnącą przeszłość
Wyklęty krzyż kpi z lękiem z ognistej świecy
żelazny demon gnije wściekle
Zepsuta wojna płonie na mrocznej wojnie
Zdradzieckii grób płacze na dumnej jak przeszłość ciemności
Ona tańczy naiwnie
Pył pustka skrywa ostatni raz
Chmury zabijają szybko łzę
Egzystencja śni jeszcze
Naznaczona burza płacząc umiera
Rani wyklęty płomień wszechobecnego demona
Klatka przeznaczenia pozornie niszczy człowieka
Skrywa między obłędem a czerwonym gniewem zdradzieckie upiory upadły głos
Rozdarcie cierpi
Obca pamięć rani boleśnie szaloną zbrodnę
Ogniste serce umiera z wahaniem
Pełne kogoś życie widzi po żelaznych ludziach gasnącą przeszłość
Wyklęty krzyż kpi z lękiem z ognistej świecy
żelazny demon gnije wściekle
Zepsuta wojna płonie na mrocznej wojnie
Zdradzieckii grób płacze na dumnej jak przeszłość ciemności
Ona tańczy naiwnie
Pył pustka skrywa ostatni raz
Chmury zabijają szybko łzę
Egzystencja śni jeszcze
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz