Strona główna · Monika · Odrzucona
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Odrzucona
Jej chmury są wszechobecnew milczeniu
Zbrodnia kruków kusi martwą świadomość
Dziecko rzezi oczekuje na was
Koniec hieny oczekuje wciąż na piękny obłęd
Z śmiertelną karą walczycie
Nie kłamie nikt
Cierpienie walczy z chorym wilkiem
Samotnego jak cienie człowieka rozpaczliwie niszczy obcy czas
Rana ukazuje na tobie palącą rzeź
Słońca hieny płaczą
Z lękiem spotykają zemstę samotne cienie
Bolesne kłamstwo zakłamana pustka rani wolno
Strach patrzy ostrożnie na pustkę
Klatka kłamstwa skrywa każdą przeszłość
Przemijam ja
Ukryte życie ukazuje odrzucone cierpienie
Jej chmury są wszechobecnew milczeniu
Zbrodnia kruków kusi martwą świadomość
Dziecko rzezi oczekuje na was
Koniec hieny oczekuje wciąż na piękny obłęd
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz