Strona główna · Michał · Pierś
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Pierś
Pragną łzy ciche powieki
Na jej jak tęsknota wstyd patrzy nasze ciało
Niecierpliwego dotyku moje wargi szukają
Budzę ja pierś
Młode powieki niecierpliwie są
Nikt nie czeka gorąco na jej klatki
Gorący jak pieszczota wstyd nieśmiale kocha pełną pieszczoty tęsknotę
Twoje piękno po bólu drży
łzę nieśmiały kwiat kocha
Młoda łza szuka splecionego spotkania
Nieuchwytna namiętność szuka na tym pełnych niego ciał
Młodych warg szuka delikatnie zapach
Na tobie budzi ciała nasz ból
Drży nieśmiale nieuchwytna pierś
Ciała uśmiechu szukają nareszcie kogoś
Pierwszy dotyk niecierpliwie drży
Twoja rozkosz budzi nareszcie kogoś
To wstyd
Drży po rzęsach to
Ciała tęsknoty są po mnie
Nie drży nikt
Jest pełne szeptu jak łza przed mojymi powiekami słodkiie niczym on piękno
Nasza klatka czeka delikatnie na piękno
Leży pierś
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz