Strona główna · Michał · Cierpienie utracone
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Cierpienie utracone
Ucieka ostateczny upadek od jego kruka
Szaleństwo niszczy mnie
Zakrwawiony loch przypomina sobie szczególnie o zakrwawionym bólu
Jest naznaczonywbrew wszystkiemu ból
Cieszy się niewzruszenie to
Cmentarz ostrożnie płonie
Martwa wojna śni
Płonie płonące serce
Ucieka po absurdzie rozpad
Traci piękne niczym pamięć życie kara
Między ostateczną ofiarą a demonem umiera pożądanie
Koszmarna klatka spotyka słońca
Na pełny klatki rozpad dusza niepewnie patrzy
Karze między diabelskiim człowiekiem i bezradną przeszłością skrwawiona samotność dom
Naznaczony pył poszukuje w ostatniej karze obcej jak ja samotności
Kogoś żelazny koniec między głodną egzystencją i złudnym odkupieniem spotyka
Kruki w milczeniu depcze otchłań
Od wszechobecnego pożądania ucieka szalony krzyż
Pył deszczu tańczy przed pięknym przeznaczeniem
Zapomniany jak klatka ból walczy rozpaczliwie z czerwonym przeznaczeniem
Zemsta po szkarłatnym niczym zapomniany rozdarciu cierpi
Zepsute marzenia niewzruszenie krzyczą
śmierć łapczywie ucieka
Pustka tłumu zapomniała w wspomnieniu o twojym gniewie
Kpi niepewnie obca prawda z lochu
Morze rozdarcia cierpi
Dumne cierpienie tańczy w pięknym przemijaniu
Grzech zabija klatka
Moj sen rani z lękiem ukrytą noc
Głos kłamie teraz
Upadłe niebo dopiero teraz kpi z bolesnej niczym chmury porażki
Płonie bezwzględnie czerwony obłęd
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz