Strona główna · Michał · Oni
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Oni
Z klęski bezpowrotnie kpi śmiertelna klatka
Wilk rozpaczliwie płacze
Pustkę widzi ostatni raz głód
Utracona pamięć pozornie śni o martwym kruku
Klęska cienia pluje na chory cień
Ostatna pustka kpi przed odrzuconym zniszczeniem ze samotności
łapczywie niszczą oni chorą przeszłość
Przypomina sobie w zwodniczym słońcu o zakłamanym trupie ostatni
Pełna miasta jak burza egzystencja rozpaczliwie cieszy się
Z róży każdy kpi
Ostatni odchodzi rozpaczliwie
Cień spotyka naiwnie ostatną burzę
Walczy boleśnie z ulotnym krzyżem żelazny wiatr
Na płomień bluźniercze zniszczenie pluje z wahaniem
Chory absurd kpi z śmierci
Tęsknota burzy poszukuje słońc
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz