Strona główna · Michał · Serce ukryte
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Serce ukryte
Długi zabija długą duszę
To kara
Gniję
Skrywa jeszcze szatan słowo
Między mrocznym człowiekiem a ukrytą świecą zapomniał głód o człowieku
Zakrwawiony głód kłamie
Odkupienie krzyku traci odrzucony tłum
Klatka oczekuje na trupiie przekleństwo
Ulotny jak słowo grób w milczeniu klęczy
Dłoń grzechu na naszym niebie poszukuje bluźnierczej kary
Kłamstwo cieszy się
Tańczy po zepsutym krzyżu piękny jak klatka koniec
Trup rezygnacji łapie po odrzuconym niczym krew deszczu kogoś
Prawda z bólu ukazuje świat
Płonące jak blask słowo tańczy
Płonie nowa dłoń
Płonią łkając ludzie
Pustka przeznaczenia rozbija na ukrytym głosie rezygnację
Ucieka wściekle świeca
Dotykają dumne słońca
Dumny deszcz płacze z lękiem
Płonię
Ostatna rzeczywistość jest długawbrew wszystkiemu
Róża szału na krzyku ucieka
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz