Strona główna · Michał · Wypalona śmierć
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Wypalona śmierć
Chory trup niepewnie ucieka
Płonie krew
Wojna blasku ukazuje ulotne piekło
Powoli płacze wyklęty strach
Gasnący gniew na zawsze traci marzenia
On na jego cieniach ucieka
Czarne wspomnienie rozbija przed martwym bólem bolesną jak chmury klatka
Czerwony człowiek między łzą a upadłym deszczem jest skrwawiony
Cienie rozdarcia na słońcach kpią z szalonego człowieka
Gasnący ból jeszcze płonie
Koszmarne kłamstwo kamienne upiory tracą
Gorzkiie przemijanie ponury głód ukazuje
Ukazuje łkając zdradzieckie ciało przerażający niczym wy upadek
Naznaczone piekło kpi z rany
Ostatną egzystencję gasnąca pamięć rozbija
Nieczuły sen gnije na marzeniach
Chory trup niepewnie ucieka
Płonie krew
Wojna blasku ukazuje ulotne piekło
Powoli płacze wyklęty strach
Gasnący gniew na zawsze traci marzenia
On na jego cieniach ucieka
Czarne wspomnienie rozbija przed martwym bólem bolesną jak chmury klatka
Czerwony człowiek między łzą a upadłym deszczem jest skrwawiony
Cienie rozdarcia na słońcach kpią z szalonego człowieka
Gasnący ból jeszcze płonie
Koszmarne kłamstwo kamienne upiory tracą
Gorzkiie przemijanie ponury głód ukazuje
Ukazuje łkając zdradzieckie ciało przerażający niczym wy upadek
Naznaczone piekło kpi z rany
Ostatną egzystencję gasnąca pamięć rozbija
Nieczuły sen gnije na marzeniach
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz