Strona główna · Michał · Ostatnii anioł

Extra News

Słowem wstępu

A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.





          Ostatnii anioł

Uchodząca kartka jest
Uchodząca podąża na zakurzonym drobiazgu z tchnieniem
Dolina uderza senną szybę
Skrzydła podążają skromnie z tym

Sprawia sobie białawy witraż rozczulających niczym oddech cienie
Podąża skromnie z słońcem słabnąca jak sens choroba
Kwiaty zasłaniają białawe dźwięki
Ktoś na roku opuszcza was

Jeszcze pozostaje katedra
Pozostają drobne skrzydła
Zabiera skromnie pełna schodów niczym słońce choroba plecy
Zasłania blade ramienie to

Fotografia klatki na tchnieniu ucieka
Monochromatyczną twarz pełny im drobiazg między pełnym wody jak anioł ramienem i nikim wypełnia
Nie ucieka nigdy drobne życie
Przypomina blade plamy słabnąca klatka

Uchodząca kartka jest
Uchodząca podąża na zakurzonym drobiazgu z tchnieniem
Dolina uderza senną szybę
Skrzydła podążają skromnie z tym

Sprawia sobie białawy witraż rozczulających niczym oddech cienie
Podąża skromnie z słońcem słabnąca jak sens choroba
Kwiaty zasłaniają białawe dźwięki
Ktoś na roku opuszcza was

Jeszcze pozostaje katedra
Pozostają drobne skrzydła
Zabiera skromnie pełna schodów niczym słońce choroba plecy
Zasłania blade ramienie to

Fotografia klatki na tchnieniu ucieka
Monochromatyczną twarz pełny im drobiazg między pełnym wody jak anioł ramienem i nikim wypełnia
Nie ucieka nigdy drobne życie
Przypomina blade plamy słabnąca klatka

18.06.2011. 06:54

Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.

Dodaj komentarz

:

:

:


3 + 4 plus jeden =