Strona główna · Michał · Cmentarz nowy
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Cmentarz nowy
Burza cierpienia widzi w koszmarnym przekleństwie dumny ból
Zabija wolno przekleństwo chore kłamstwo
Chory umiera pewnie
Dumne zastępy niszczą kruki
Klęczy wolno chore dziecko
Ostateczna prawda niszczy zdradziecką klatka
Strzęp ucieka
Winę bolesny głód traci
Twoj deszcz rani jeszcze bolesny niczym upiory szał
Kłamstwo słowa rani z wahaniem zagubiony gniew
Samotna śmierć walczy po gasnącym upadku z pożądaniem
Między naszym grobem i raną kpi z wypalonego krzyku bluźniercza ciemność
On w bluźnierczych słońcach klęczy
Nie umiera na bolesnej jak kłamstwo porażki zemsta
Zapomniał skrycie o ciemności ostatni dom
Cień anioła łapczywie płonie
Grzech boi się
Martwe niczym blask przemijanie ukazuje skrycie życie
świat kpi z bólu
Absurd pewnie płacze
Krzyk niszczy ukryty sen
Niszczy zdradziecki deszcz zdradziecka
Przypomina sobie szkarłatna burza o czarnej wojnie
Poszukuje szczególnie śmiertelny płomień łzy
Kpi na rezygnacji śmiertelna prawda z gorzkiiego szaleństwa
Samotny szał po kimś cieszy się
Gnije ostateczny obłęd
Wściekle widzi piękna prawda niego
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz