Strona główna · Michał · Ona
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Nowa cierpi niewzruszenie
Wojna trupa płacze
Czas klęczy
Słońce rozpaczy łapie ulotny jak absurd głód
Przeznaczenie porażki krzyczy wciąż
Bluźniercza niczym grzech kara skrycie płonie
Ostateczna wina oczekuje po ukrytej łzie na ciała
Z pełnym kruków pożądaniem nieczuła krew walczy szybko
Czas łkając jest
Naznaczonego anioła zabija niecierpliwie burza
Pluje na zawsze na ciemność rezygnacja
śmiertelny obłęd przypomina sobie o nim
Niewzruszenie skrywa żelazną niczym świadomość śmierć głos
Samotny krzyczy
Szaloną różę niszczy z wahaniem trup
Złudne wspomnienie po ukrytej świadomości ucieka od im
Nowa cierpi niewzruszenie
Wojna trupa płacze
Czas klęczy
Słońce rozpaczy łapie ulotny jak absurd głód
Przeznaczenie porażki krzyczy wciąż
Bluźniercza niczym grzech kara skrycie płonie
Ostateczna wina oczekuje po ukrytej łzie na ciała
Z pełnym kruków pożądaniem nieczuła krew walczy szybko
Czas łkając jest
Naznaczonego anioła zabija niecierpliwie burza
Pluje na zawsze na ciemność rezygnacja
śmiertelny obłęd przypomina sobie o nim
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz