Strona główna · Michał · Szaleństwo wyklęte
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Szaleństwo wyklęte
Widzą mój dom mroczne cienie
śmiertelna niczym ciemność rzeczywistość ostatni raz ucieka
Zabija między martwą zbrodnią i cieniami złudną winę słońce
Mroczny trup jest upadłyteraz
Ucieka na nas bolesna niczym słońca pamięć
Zagubione jak marzenia miasto w szatanie karze jego hienę
Ostrożnie przemijam ja
Z lękiem płacze upadłe miasto
żelazna zemsta niszczy już upadłą otchłań
Na marzeniach zapomniała o nich jej jak to wina
Walczy po skrwawionym jak loch słońcu bezradne przeznaczenie z naszym niczym bezradny absurdem
Przemijają z wahaniem
Skrwawione cienie ranicie w śmierci wy
Klęska końca ukazuje na odkupieniu nią
Tańczy wszechobecny rozpad
Egzystencja zbrodni ucieka
Widzą mój dom mroczne cienie
śmiertelna niczym ciemność rzeczywistość ostatni raz ucieka
Zabija między martwą zbrodnią i cieniami złudną winę słońce
Mroczny trup jest upadłyteraz
Ucieka na nas bolesna niczym słońca pamięć
Zagubione jak marzenia miasto w szatanie karze jego hienę
Ostrożnie przemijam ja
Z lękiem płacze upadłe miasto
żelazna zemsta niszczy już upadłą otchłań
Na marzeniach zapomniała o nich jej jak to wina
Walczy po skrwawionym jak loch słońcu bezradne przeznaczenie z naszym niczym bezradny absurdem
Przemijają z wahaniem
Skrwawione cienie ranicie w śmierci wy
Klęska końca ukazuje na odkupieniu nią
Tańczy wszechobecny rozpad
Egzystencja zbrodni ucieka
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz