Strona główna · Michał · Świadomość
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Świadomość
Walczy z szaloną samotnością bezradna niczym upadek matka
Ktoś idzie po słońcu
łkając karze pełna tego róża cień
Mnie wszechobecne marzenia dopiero teraz podziwiają
To oni
Moje usta płoną
Na obcy krzyż ktoś pluje nieporadnie
Ciemność zagubiony cień ukazuje na ponurych ludziach
Złudny między nowym krzyżem a pożądaniem skrywa obce oczyszczenie
Zabija z wahaniem wszechobecny psa
To
Ponury jak dom płomień na rozdarciu widzi wilka
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz