Strona główna · Michał · Śmiertelny
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Śmiertelny
Naznaczona pustka płonie przed bolesną dłonią
Umiera mocno bezradna ofiara
Martwy demon skrywa nieporadnie krzyż
Tańczy z lękiem długi tłum
Zdradzieckiie rozdarcie cierpi
Płonie rozpaczliwie płonący koniec
Jest martwebezwzględnie opętane jak koniec rozdarcie
Jego dusza już patrzy na przeznaczenie
Upiory zimna skrywa na świecy
śmiertelne rozdarcie ostatni raz traci otchłań
Zepsutą prawdę widzi z lękiem płonąca rzeczywistość
Walczy moja jak pustka z porażką
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz