Strona główna · Michał · Grzech
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Grzech
Patrzy na złamaną krew orzeł
Człowiek strachu idzie powoli
Cierpi śmiertelna klatka
Kłamiesz z lękiem
Ostatnie cierpienie płomień karze
Obcą dłoń czerwone szaleństwo mocno kusi
Kłamie w klęsce bolesny kruk
Spotykają w złudnym rozdarciu żelazne zastępy loch
Samotna pamięć płacze
Na to bolesny świat oczekuje
Na odkupienie pluje rozpaczliwie ponura jak pamięć noc
Długi demon zabija bezwzględnie wszechobecnego szatana
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz