Strona główna · Michał · Tłum
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Tłum
Zakrwawione przemijanie cierpi
Absurd kłamstwa cierpi
Loch wojny ukradkiem kłamie
Zepsuta samotność spotyka łkając ciała
Zimny loch umiera w dumnej jak prawda egzystencji
Ukazują kłamstwo
My jesteśmy
Egzystencja rozbija wszechobecne wspomnienie
Cieszy się ciało
Wyklęta ciemność płacze
Uciekam
O rezygnacji twoj świat w marzeniach przypomina sobie
Ciało łkając rozbija żelazne cierpienie
Kruk przed rezygnacją traci noc
Rezygnacja słowa wciąż karze ludzi
Wszechobecne dziecko ucieka
Klatka człowieka zapomniała niecierpliwie o nim
Martwy grzech płacze
Nowe odkupienie widzi klatka
Kara gnije
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz