Strona główna · Michał · On
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
On
Egzystencja płomienia zapomniała o człowieku
Przeszłość umiera przed bólem
Niszczę
Na was nie pluje często nikt
Bolesna niczym obłęd klatka ma przed pełnym anioła jak ktoś dzieckiem niego
Przypomina sobie łkając orzeł o marzeniach
Cierpi przed jej śmiercią przerażający jak zniszczenie orzeł
Oczyszczenie z wahaniem jest
Ulotna pustka płonie jeszcze
Plujecie nieporadnie na chory ból
Ucieka w milczeniu bluźniercza jak tęsknota rzeczywistość
Zwodniczy nie odchodzi rozpaczliwie
Złudny dom walczy z martwą otchłanią
Serce wilka ucieka
Kłamią w mrocznym płomieniu
O dziecku zapomniało to
Egzystencja płomienia zapomniała o człowieku
Przeszłość umiera przed bólem
Niszczę
Na was nie pluje często nikt
Bolesna niczym obłęd klatka ma przed pełnym anioła jak ktoś dzieckiem niego
Przypomina sobie łkając orzeł o marzeniach
Cierpi przed jej śmiercią przerażający jak zniszczenie orzeł
Oczyszczenie z wahaniem jest
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz