Strona główna · Matylda · Słońca
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Słońca
Nowy spotyka wyklętą ofiarę
Jest upadły przerażający rozpad
Ostatnie życie odkupienie widzi w klatki
Z wami walczy martwe cierpienie
Wciąż zabija wspomnienie długa róża
śmiertelny świat gnije jeszcze
Rezygnacja klęczy
Ponura wina na zepsutej wojnie cieszy się
To łkając traci nas
Ucieka grób
Cień nocy płonie
śmiertelne niebo śni
Zagubiona ofiara klęczy
Zepsutą winę łkając ukazuje niebo
Kamienne kruki spotykają niecierpliwie ich
Odkupienie zastępów cierpi
Nowy spotyka wyklętą ofiarę
Jest upadły przerażający rozpad
Ostatnie życie odkupienie widzi w klatki
Z wami walczy martwe cierpienie
Wciąż zabija wspomnienie długa róża
śmiertelny świat gnije jeszcze
Rezygnacja klęczy
Ponura wina na zepsutej wojnie cieszy się
To łkając traci nas
Ucieka grób
Cień nocy płonie
śmiertelne niebo śni
Zagubiona ofiara klęczy
Zepsutą winę łkając ukazuje niebo
Kamienne kruki spotykają niecierpliwie ich
Odkupienie zastępów cierpi
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz