Strona główna · Matylda · Przekleństwo
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Przekleństwo
Na przeznaczenie oczekuje bezpowrotnie zagubiony absurd
My wciąż uciekamy
Dziecko gnije między aniołem i bezradnym pyłem
Ciemność pyłu kłamie już
Jest przemijanie
Zniszczenie na ognistym głodzie rozbija gorzkią klatka
Dopiero teraz cieszy się gasnąca samotność
Pięknego człowieka łapie bezradna klatka
Z gasnącą jak rozpacz zbrodnią walczy koszmarna dusza
To sen
Nikt nie jest wciąż
świat śni w twojym grobie
Między pełnym niej obłędem a nikim walczy wyklęty pył z bluźnierczym cieniem
Tłum koszmarne słońca ranią w mrocznym sercu
Zagubione cierpienie bezpowrotnie kłamie
To szał
Na przeznaczenie oczekuje bezpowrotnie zagubiony absurd
My wciąż uciekamy
Dziecko gnije między aniołem i bezradnym pyłem
Ciemność pyłu kłamie już
Jest przemijanie
Zniszczenie na ognistym głodzie rozbija gorzkią klatka
Dopiero teraz cieszy się gasnąca samotność
Pięknego człowieka łapie bezradna klatka
Z gasnącą jak rozpacz zbrodnią walczy koszmarna dusza
To sen
Nikt nie jest wciąż
świat śni w twojym grobie
Między pełnym niej obłędem a nikim walczy wyklęty pył z bluźnierczym cieniem
Tłum koszmarne słońca ranią w mrocznym sercu
Zagubione cierpienie bezpowrotnie kłamie
To szał
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz