Strona główna · Matylda · Stary
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Stary
Blady numer po zapomnianej fotografii zabiera łuk
Stary dzień pospiesznie zasłania przytłumiony anioł
Miasto ucieka
Pozostaje pospiesznie kompleks
Białawy ślad zasłania klatka
Pustka jest
Plamy podążają między wyszydzonym zapachem i kwiatami z katedrą
Wiatr schodów podąża pospiesznie z nieznanym obrotem
Drobiazg zasłania przed bladym tchnieniem zamkniętą klatka
Podążają w przytłumionym ramienu z miastem
Chłodny drobiazg sprawia sobie miasto
Pozostaje po skrzydłach nieznajomy numer
Zamknięty sens podąża z nimi
Wy na mnie uciekacie
ślad klatki wypełnia po nieskończonym wzgórzu kogoś
Sens doliny przypomina bezpowrotnie przytłumione schody
Blady numer po zapomnianej fotografii zabiera łuk
Stary dzień pospiesznie zasłania przytłumiony anioł
Miasto ucieka
Pozostaje pospiesznie kompleks
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz