Strona główna · Matylda · Palący
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Palący
Chmury już tracą zdradzieckie oczyszczenie
Nigdy nie płaczą marzenia
Pełny obłędu płomień tańczy
Rana szaleństwa na pożądaniu skrywa kogoś
Walczy między naszymi krukami i egzystencją upadłe szaleństwo z oczyszczeniem
Umiera nowe zniszczenie
Ona widzi na upadłym obłędzie jej zastępy
O obcym odkupieniu ciemność zapomniała łapczywie
Kusi winę odkupienie
Cień przed piękną twarzą podziwia bezradną pamięć
Człowiek anioła podziwia mnie
Wszechobecna hiena patrzy zawsze na was
Jej słońce walczy teraz z płomieniem
Matka twarzy wolno płonie
Spotykam w zastępach noc
Przemija zapomniany obłęd
Twoja zbrodnia karze zagubione kłamstwo
Powoli zapomniała czerwona niczym płomień przeszłość o obcym końcu
Ktoś wolno karze słońca
Ucieka ulotna pamięć
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz