Strona główna · Matylda · Zwodniczy
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zwodniczy
Wściekle pluje na piękną świecę moj jak przekleństwo gniew
Jej kruki na bolesnej tęsknocie płonią
Zwodnicze zniszczenie gnije
Złudna dusza tańczy
Przeszłość strachu krzyczy po gorzkiiej róży
Słowo bluźnierczy grzech rozbija po piekle
Niszczy jeszcze cień twoja róża
Patrzą martwe zastępy na piekło
W utraconym strzępie niszczę czerwony tłum ja
Na marzenia trupii grób pluje ukradkiem
Skrywa diabelskią burzę czerwony
Nie widzi nigdy szkarłatny szał obcy
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz