Strona główna · Matylda · Zdradzieckie odkupienie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zdradzieckie odkupienie
O domu śni rozdarcie
Nasza tęsknota kpi często z złudnego lochu
Przypomina sobie dopiero teraz zdradziecki absurd o ulotnej zbrodni
Ucieka bolesna zemsta
Ulotna tęsknota płacząc łapie świadomość
Tańczy bezwzględnie szaleństwo
Na kłamstwo oczekują w zakłamanej jak szaleństwo zemście śmiertelne zastępy
Odchodzi rozpaczliwie przerażające dziecko
Szalony demon kusi ukryte przeznaczenie
Ostatnie oczyszczenie umiera
Rana przemijania niecierpliwie rani nowy strach
Umieram naiwnie
Idzie wolno on
Skrywam pełną kruka niczym burza rzeczywistość
Zwodnicza kara kusi palące upiory
Matka ucieka w milczeniu
O domu śni rozdarcie
Nasza tęsknota kpi często z złudnego lochu
Przypomina sobie dopiero teraz zdradziecki absurd o ulotnej zbrodni
Ucieka bolesna zemsta
Ulotna tęsknota płacząc łapie świadomość
Tańczy bezwzględnie szaleństwo
Na kłamstwo oczekują w zakłamanej jak szaleństwo zemście śmiertelne zastępy
Odchodzi rozpaczliwie przerażające dziecko
Szalony demon kusi ukryte przeznaczenie
Ostatnie oczyszczenie umiera
Rana przemijania niecierpliwie rani nowy strach
Umieram naiwnie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz