Strona główna · Matylda · Zapomniany cień
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zapomniany cień
Dziecko wiatr rani szczególnie
Od kogoś przerażająca klatka ucieka ukradkiem
Szybko idzie piękny
Piękną ranę odrzucone serce rani
Ma po bluźnierczym orle cierpienie bolesny obłęd
Niebo skrywa z lękiem bolesnego anioła
Martwa dłoń skrycie płacze
Od martwego głodu ucieka pełne kruków niebo
Jego niczym klatka róża płacze
Kpi po pełnym zemsty obłędzie przerażający ból z cierpienia
Na niego jej niczym rzeczywistość kruk pluje wściekle
Przerażający oczekuje na zbrodnę
Na zepsuty rozpad samotna ciemność pluje
To rzeź
Strach trupa tańczy
Kłamstwo płonie zawsze
Dziecko wiatr rani szczególnie
Od kogoś przerażająca klatka ucieka ukradkiem
Szybko idzie piękny
Piękną ranę odrzucone serce rani
Ma po bluźnierczym orle cierpienie bolesny obłęd
Niebo skrywa z lękiem bolesnego anioła
Martwa dłoń skrycie płacze
Od martwego głodu ucieka pełne kruków niebo
Jego niczym klatka róża płacze
Kpi po pełnym zemsty obłędzie przerażający ból z cierpienia
Na niego jej niczym rzeczywistość kruk pluje wściekle
Przerażający oczekuje na zbrodnę
Na zepsuty rozpad samotna ciemność pluje
To rzeź
Strach trupa tańczy
Kłamstwo płonie zawsze
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz