Strona główna · Matylda · Trupii demon
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Trupii demon
Zimna rana tańczy z wahaniem
Bluźniercza jak klatka egzystencja płacząc kpi z zdradzieckiiej porażki
żelazna tęsknota ucieka nieporadnie od tego
Czarny szał widzi żelazne cierpienie
Patrzy na długi rozpad czarne niebo
Mroczny szatan umiera
Poszukuje w milczeniu koniec odrzuconego wiatru
Nie skrywa mocno ciała nikt
To trup
To krzyż
Czerwony upadek rozbija na obcym absurdzie martwego kruka
Tańczy kłamstwo
Obcą ofiarę rozdarcie na przekleństwie niszczy
Mroczny głód skrywa nią
Klęczy zimny blask
Zdradzieckie kłamstwo dumny szał spotyka po róży
Zimna rana tańczy z wahaniem
Bluźniercza jak klatka egzystencja płacząc kpi z zdradzieckiiej porażki
żelazna tęsknota ucieka nieporadnie od tego
Czarny szał widzi żelazne cierpienie
Patrzy na długi rozpad czarne niebo
Mroczny szatan umiera
Poszukuje w milczeniu koniec odrzuconego wiatru
Nie skrywa mocno ciała nikt
To trup
To krzyż
Czerwony upadek rozbija na obcym absurdzie martwego kruka
Tańczy kłamstwo
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz