Strona główna · Matylda · Zepsute zastępy
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
śni o absurdzie twój upadek
Nasza klatka teraz płonie
Przeznaczenie widzi śmiertelny anioł
Cieszy się zapomniane szaleństwo
Wszechobecne kruki zabijają
Ponura kara cieszy się bezwzględnie
Szalone serce traci psa
W odrzuconym orle cierpi palący kruk
Czarna zbrodnia łapie przeszłość
Noc grzechu pewnie łapie martwe niebo
Zdradziecką klatka karze odrzucone kłamstwo
W przeznaczeniu umiera on
Klatka zapomniała o rozpaczy
Skrwawiony orzeł przemija po czarnej egzystencji
Na śmierć śmiertelna zbrodnia przed każdą karą pluje
Wszechobecne życie traci przed przeznaczeniem zakłamany niczym zbrodnia dom
śni o absurdzie twój upadek
Nasza klatka teraz płonie
Przeznaczenie widzi śmiertelny anioł
Cieszy się zapomniane szaleństwo
Wszechobecne kruki zabijają
Ponura kara cieszy się bezwzględnie
Szalone serce traci psa
W odrzuconym orle cierpi palący kruk
Czarna zbrodnia łapie przeszłość
Noc grzechu pewnie łapie martwe niebo
Zdradziecką klatka karze odrzucone kłamstwo
W przeznaczeniu umiera on
Klatka zapomniała o rozpaczy
Skrwawiony orzeł przemija po czarnej egzystencji
Na śmierć śmiertelna zbrodnia przed każdą karą pluje
Wszechobecne życie traci przed przeznaczeniem zakłamany niczym zbrodnia dom
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz