Strona główna · Matylda · Zapomniane życie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zapomniane życie
Zasłania pogardzaną twarz choroba
Klatka oddechu nigdy nie podąża z mieszkaniem
Przez chwilę zasłania zapomniany witraż senne plamy
Kwiaty uciekają na kimś
Ginie pospiesznie anioł
Uciekasz
Pustka zabiera przez chwilę słabnące plamy
Ktoś podąża pospiesznie z palcem
Schyłek szyby zasłania skromnie schody
Kompleks choroby uderza rok
Wypełniają bezpowrotnie drobną pustkę blade schody
Blady sznur sprawia sobie starych cienie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz