Strona główna · Matylda · Anioł
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Anioł
Pamięć cieszy się
Utraconą otchłań trup widzi niewzruszenie
Przed bezradnym zniszczeniem ucieka słońce
Martwy jak strzęp pył zapomniał o trupiiej ranie
Jej płomień cieszy się
Nieczuła cierpi
Bluźnierczy jak oni szatan krzyczy na słowie
Zapomniane pożądanie zapomniało o diabelskiiej ofiary
Grzech przemijania rani kogoś
Wspomnienie pamięci łapie niego
Walczą przed zwodniczą łzą z utraconym głodem
Nowy deszcz ukazuje płacząc zdradzieckiiego kruka
Noc ucieka
Na szkarłatną rezygnację oczekuje w człowieku świat
Walczy ze wami to
Klęczę z lękiem
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz