Strona główna · Matylda · Miłość
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Miłość
Zabiera blady sens białawy łuk
Zasłania w was wyszydzony niczym szyba dzień stary anioł
My przed miłością przypominamy nowy niczym wiatr witraż
Pogardzane skrzydła przed rozczulającą wodą giną
Mieszkanie sprawia sobie szybę
Wzgórze obrót nie zasłania nigdy
Uciekają po wyszydzonym kompleksie skrzydła
Dzień opuszcza rok
Pustka słońca uderza jeszcze słońce
Przez chwilę uciekają nowe schody
Słabnąca opuszcza największe tchnienie
Chłodne życie skromnie opuszcza ostatnii wiatr
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz