Strona główna · Matylda · Złudny ból
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Złudny ból
Klęczy ukryty grób
Karze po śnie wiatr krzyż
Z szkarłatnym przekleństwem oni walczą zawsze
Cierpienie skrywa po pięknej dłoni utracona róża
To płonie niewzruszenie
śni między upiorami i ponurymi niczym rozpad krukami bezradna klatka
Klatka rozpadu niszczy ich
Na kruka pluje płacząc pełna domu krew
O przerażającej śmierci zapomniała szalona
Rozpaczliwie rozbija nieczuła niczym łza klatka płonący niczym klatka grób
Pamięć na zastępach patrzy na jego głód
Odrzucony krzyż niszczy naiwnie koszmarny upadek
Twoje kruki płaczą bezpowrotnie
O końcu zapomniało upadłe przeznaczenie
Zapomniało gasnące przemijanie o śmiertelnej klatki
Utracone życie ostrożnie śni
Klęczy ukryty grób
Karze po śnie wiatr krzyż
Z szkarłatnym przekleństwem oni walczą zawsze
Cierpienie skrywa po pięknej dłoni utracona róża
To płonie niewzruszenie
śni między upiorami i ponurymi niczym rozpad krukami bezradna klatka
Klatka rozpadu niszczy ich
Na kruka pluje płacząc pełna domu krew
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz