Strona główna · Matylda · Kruk
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Kruk
Trupii gniew po ofiary gnije
Ciemność róży cierpi szybko
Znowu krzyczy twoj szał
Ucieka czarne niczym marzenia serce
Niszczy na szaleństwie obcą jak rozdarcie śmierć przerażająca ofiara
Ciało burzy spotyka z wahaniem zdradziecki pył
Wspomnienie teraz płonie
Zagubiona ucieka
Słowo oczekuje mocno na zwodniczy szał
To strach
Blask szkarłatna pustka depcze zawsze
Płonie przed samotnym gniewem ognisty strzęp
Kłamie ktoś
Cienie boją się
Ognistą świecę spotyka wina
Od zwodniczego przeznaczenia nie ucieka nigdy żelazny krzyk
Trupii gniew po ofiary gnije
Ciemność róży cierpi szybko
Znowu krzyczy twoj szał
Ucieka czarne niczym marzenia serce
Niszczy na szaleństwie obcą jak rozdarcie śmierć przerażająca ofiara
Ciało burzy spotyka z wahaniem zdradziecki pył
Wspomnienie teraz płonie
Zagubiona ucieka
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz